Haziran 2025

Haziran 3

“…

Zaman, içinde öğrendiğimiz okul,

Zaman, içinde yandığımız ateş.”

Delmore Schwartz

Türkçeleştirme: Pino MacJoy

Zaman, sonsuz varlığın düşünüldüğünde, bir yanılsama can. Deneyimlemek için buradasın. Anda devindikçe, Bir’e yolculuğun anlam kazanır. Yalınlaşarak, arınarak, aşkla yürü.

Yüreklilik, umut, sevecenlik, sevgi ve Işıkla…
Pınar Elif Karabal

Haziran 4

• Gerçekten sevdiğiniz şeyler hakkında tutkuyla konuşmayı asla bırakmayın lütfen.
• Özgürlük; saklayacak, kovalayacak, kanıtlayacak hiçbir şeyin olmayışıdır.
• Seni mutlu etmeyi başkalarına bağlamayı bırak; seni yalnızca sen mutlu edebilirsin.
• Asla zorlama, akışına bırak.
• Her şey yoluna girecekmiş gibi hareket et, çünkü öyle.

Anonim
Türkçeleştirme: Pino MacJoy

Haziran 5

Güneşin gözü Kartal, Lapis Lazuli’nin tınısıyla bir Gök Kartal’la bir araya geldi,
Ben yazdım, o söyledi; yer gök ses verdi,
Kavaklı Dere, zamanın ötesinden göze, gönüle girdi.
Şehrin altındaki seslere gök yankı verdi, tam tersi de geçerliydi.

Bu satırları yazdığım sırada, Eseri birlikte, ilmek ilmek dokuduğumuz sevgili Köksal Ekinci ile konuşuyorduk. Aşık söyleşmesi benzeri, Ankara’nın üstü kapatılmış dereleriyle birlikte, şunları söyleştik:
“şehrin altından damlayan derelere karıştı gözlerimizdeki yaşlar… Sesi unutulan, üzerinden zaman geçti diye bir kenara bırakılanlar da bizimle ağladı…”

Şehir boğuluyorsa, kavakları kesildiğinden. Yeterince yeşermiyorsa, dereleri örtüldüğünden.
Griliği pelerin misali taşıyorsa, insanının özünü görmezden geldiğinden.

Çağrılara yüreğini kapama can. Her anda sana iletilen var. Almaya neşe ve kolaylıkla gönüllü ol.

Yüreklilik, umut, sevecenlik, sevgi ve Işıkla…
Pınar Elif Karabal

Haziran 6

Frigler ses verdi Oluz’dan, Ana Tanrıça Mâ’nın kenti, Amasya Genelgesinin kalbinden… Mor çiçeklerle bezendi; hezaren, saray çiçeği, delphinium… Cenneti, romantizmi, düş kuranın kalbini, açık yürekliliği temsil eden, uzay ve zamanın sınırlarının ötesine geçmeye yardımcı olduğu belirtilen…

Kavak ağacı göğün direğidir, yeri ve göğü birbirine bağladığına inanılır. Dimdik duruşu, yol kenarında gelen geçeni gözleyişi, yapraklarının rüzgârla ahenkli dansından çıkan melodileri… Bağımsızlığın ve bayrağın sembolüdür. Alaşağı edilenin görülenin ötesinde olabileceğini düşündün mü hiç?

Aracılık ettikleriniz sizi koruyacak sanıyorsanız, bir daha düşünün. Döküleni -kan, gözyaşı- bedelsiz saymak, en hafifinden aymazlıktır, diye yazmıştım geçtiğimiz kasımda. Zamansızın zamanı seninkiyle örtüşmüyor olabilir, ancak annelerin gözünden damlayan acı görülmedi/görülmüyor diye düşünülmesin.

Ekilip de biçilmemiş hiçbir şey yoktur can. Yaşamının sorumluluğunu al, neşe ve kolaylıkla al, coşkuyla al.

Yüreklilik, umut, sevecenlik, sevgi ve Işıkla…
Pınar Elif Karabal

Haziran 7

Yansımalar her yerde, her anda sana ileti taşır; görüp duymayı bilirsen, buna gönüllü isen. Devasa mesajlar bekleme, yanılırsın, küçük dokunuşlara benzer, nefes misali…

Birlik kavramının içi boşaltılmış gibi dursa da özü bozulmamış, dokunulmamıştır. Yüreğinin ta dibine bak, orada bulacaksın.

Sana hiçlik derken, kendi değerini azımsamana neden oldular, koşulsuz sevgiden mürekkep ışığın parçası olduğunu perdelediler. Sen de kendini salt gölgeli bir varlık olarak gördün. Sahte bireyselleşmeyi satın aldın, ayrışmanın içinde boğuldun. Yüreğini ve ışığını besleyeceğine egoyu şişirdin. Artık kendi kanatlarını kuşanmanın vakti değil mi? Kim olduğunu hatırla derken, ismin cismin ötesini gör diyorum.

Tam tersi yöne doğru kovalanırcasına yönlendiriliyorsun ama can, karşılık vermek için değil, anlamak için dinle. Zihin/zeka şahane şeytandır aslında, ayırdında ol. Ön yargıları bir kenara bırakıp dinle. Sessizliği de dinle, neler duyabildiğine şaşarsın.

Yüreklilik, umut, sevecenlik, sevgi ve Işıkla…
Pınar Elif Karabal

_{Art: Sandra Kuck}